كاش تنها بودم

در ته دره ي نوراني شعر

در دل غار پر از مرگ هراس

 

كاش تنها بودم

كاش فرياد برآرم آرام

و بخوانم شعري

كه بلرزاند اعصاب خدا

 

شايد از روي محبت يا قهر

قلب بيمار مرا رام كند