به به ...

سلام و صد سلام خدمت دوستان .

آمدیم برای گفتن مطالبی چند در باب غیبت های طولانی و مشکلات زندگی و نداشتن اینترنت همیشگی و تنی چند از توضیحات دیگر !

ولی چون دلمان بسی رحیم  بوده و راضی به درد آوردن سر‌(‌مجاز  از چشم ) دوستان نشده ، لذا به سطوری چند بسنده کرده و باقی را به دیار فراموشی رهسپار می کنیم . باشد که مورد رحمت خداوندگار قرار گیرد .

اگر از حال ما بپرسید ، ملالی نیست جز دوری شما .

روزهای ۵شنبه و جمعه به دانشگاه می رویم تا این ١۴ واحد تا قابل را پاس کنیم .

شنبه و ١شنبه به کلاس زبان های اجنبی می رویم تا روی این خارجی های از خدا بی خبر را هم کم کنیم . باقی روزها بی کاریم . البته فعلا !!!!! چرا و چگونه اش را بعدا می گویم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نی نی تا یک ماه دیگر ، به حول و قوه الهی به دنیا می آید و ما روز به روز بیشتر مشتاق دیدار رویش می شویم و مادر نی نی را ماچ باران می کنیم .

(مامان نی نی میگه وقتی شما ها میاین جلو تکون می خوره و عکشالعمل نشون میده . آخه فکر کن ...!)

به دلیل شرایط مادر جان و نیز بچه درس خوان بودن خواهری ، اینجانب مدتی است به سمت  کوزت  خانه منسوب شده و بسی احساس می کنیم بزرگ شده ایم . و فقط وقتی مچ دستمان فریاد بر می آورد ( چون خیلی حساس است ) یادمان می آید چه شکری خورده ایم با این مسوولیت پذیرفتنمان .

خلاصه که ... همین !

فعلا .....!